ves esta página sin formato por que esta hecha cumpliendo el estándar web CSS 2.
tú navegador no soporta este estándar, o tienes dicho soporte desactivado.
si estas en el primer caso, actualízate. merece mucho la pena.

Quotidianum

As cousas do día a día,
dende a trastenda arqueolóxica persoal de
José María Bello

Arquivos

<Julio 2017
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

************************* Segui @XoseMariaBello ************************* Free counter and web stats *************************


Blogalia

Blogalia


©2002 elpater

Inicio > Historias >


2008-04-04 00:50 | 5 Comentarios


Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://quotidianum.blogalia.com//trackbacks/56637

Comentarios

1
De: Martin Pawley Fecha: 2008-04-04 15:29

Magnífico post, certo que si.



2
De: Anónimo Fecha: 2008-04-04 16:33

Gracias, don Pawley. Pero o que era magnífico era Álvarez Blázquez, o gran olvidado da cultura galega. Tódolos seus traballos son preciosos, sexan de arqueoloxía, sexan de análise literario, sexan de creación poética. Pero o que máis me enternece quizais sexa o seu calado traballo na editorial. Penso que a colección O Moucho (¿chamábase así?) fixo por Galicia ben máis que moitas outras editoriais de gran renome xuntas. Sen presuncións, sen alaracas, sen propaganda, auto ou da outra, nun traballo constante...

Algún amigo díxome unha vez que estaba convencido de que o mundo seguía funcionando gracias a un home pequecho, anónimo, discreto, descoñecido, normal en tódolos sentidos, que sin que ninguén o soubese era o que amañaba as cousas que deixaban mal feitas os Grandes Xefes, as Corporacións, os Estados... Gracias a él e a súa laboura calada había mestres nas escolas, periódicos nos kioscos, aspirinas nas farmacias, libros nas librerías. E que era o seu traballo o que facía que, a pesares dos atrancos que poñían os responsabeis, ó final chegaba un fontaneiro a amañar a cañería rota, unha bombona de butano á casa, un médico antes de que o enfermo morrera.

Ás veces penso que tamén había un home así na cultura galega, e que o seu nome era Xosé María Álvarez Blázquez.



3
De: Akin Fecha: 2008-04-04 18:31

Queda un sen palabras, certamente, lendo esas cousas.

Privilexiada memoria a súa Don Pater, eu tería esquecido os nomes de case todos han varios lustros.



4
De: Teresa Fecha: 2008-04-04 21:48

Un beso, Pater :-* Me ha emocionado



5
De: yo Fecha: 2008-05-21 19:51

Gracias... Pater.



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.198.147.221 (76ed84d902)
Comentario

portada | subir